Αποφυλακίστηκε ο αρχηγός της 17 Νοέμβρη Αλέξανδρος Γιωτόπουλος μετά από 24 χρόνια

Αποφυλακίστηκε, έπειτα από 24 χρόνια εγκλεισμού ο καταδικασθείς ως αρχηγός της 17Νοέμρη Αλέξανδρος Γιωτόπουλος.

Παρά την αντίθετη εισαγγελική πρόταση, η απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Πειραιά ήταν θετική για το αίτημα αποφυλάκισης του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, ο οποίος είχε καταδικαστεί σε 17 φορές ισόβια κάθειρξη και επιπλέον ποινή 25 ετών για ηθική αυτουργία σε ανθρωποκτονίες, εκρήξεις, ληστείες και συμμετοχή στην τρομοκρατική οργάνωση.

Σύμφωνα με πληροφορίες το Συμβούλιο που ενέκρινε την αποφυλάκιση Γιωτόπουλου του επέβαλε τους περιοριστικούς όρους της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα, της υποχρεωτικής εμφάνισης μια φορά τον μήνα στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής του και της δήλωσης μόνιμης κατοικίας στην περιοχή του Βύρωνα, από την οποία να μην απομακρύνεται.

Η αίτηση αποφυλάκισης του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου ήταν η πέμπτη κατά σειρά και είχε υποβληθεί στις 23 Οκτωβρίου του 2025, ενώ από το 2022 ο καταδικασμένος ως ηθικός αυτουργός των εγκλημάτων της οργάνωσης ελάμβανε τακτικές άδειες, τις οποίες είχε τηρήσει.

Ο επονομαζόμενος «Λάμπρος» της 17Ν είχε συλληφθεί το καλοκαίρι του 2002 στους Λειψούς. Από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή είχε αρνηθεί όλες τις πράξεις που τον αποδόθηκαν , όπως και ότι είχε οποιαδήποτε σχέση με την 17 Νοέμβρη.

Μετά την αποφυλάκιση του Γιωτόπουλου στις φυλακές παραμένουν εκτίοντας τις ποινές τους οι Δημήτρης Κουφοντίνας, Σάββας και Χριστόδουλος Ξηρός.

Η σύλληψή του

Στις 17 Ιουλίου 2002 συνελήφθη από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία στους Λειψούς. Του αποδόθηκαν κατηγορίες για ηθική αυτουργία σε δολοφονίες, ληστείες και εκρήξεις, καθώς και για συμμετοχή στην οργάνωση 17 Νοέμβρη σύμφωνα με μαρτυρίες συγκατηγορουμένων του και με στοιχεία που βρήκε η αστυνομία σε διαμερίσματα που διατηρούσε η οργάνωση.

Από την πρώτη στιγμή αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες, υποστηρίζοντας ότι τον ενέπλεξαν συγκατηγορούμενοί του, προκειμένου να πετύχουν ευνοϊκή μεταχείριση βάσει του τότε νέου αντιτρομοκρατικού νόμου.[18] Δικηγόρος του Γιωτόπουλου ήταν ο Γιάννης Ραχιώτης.

Με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών παραπέμφθηκε σε δίκη με την κατηγορία της ηθικής αυτουργίας για όλες τις ενέργειες της οργάνωσης από την ίδρυσή της μέχρι και τον Ιούλιο του 2002, ενώ του αποδόθηκε ο ρόλος του ηγέτη και του καθοδηγητή της οργάνωσης.[19] Κατά του βουλεύματος άσκησε αίτηση ακύρωσης, η οποία απορρίφθηκε από το ποινικό τμήμα του Αρείου Πάγου.

Η δίκη και η φυλάκισή του

Πρωτόδικα καταδικάστηκε από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων σε 21 φορές ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξης, απόφαση που τη χαρακτήρισε υπαγορευμένη από ξένα συμφέροντα.

Μετά την απόφαση του δικαστηρίου, οδηγήθηκε στις φυλακές Κορυδαλλού, όπου ήταν ήδη προφυλακισμένος. Τον Οκτώβριο του 2004 προχώρησε σε απεργία πείνας λόγω των συνθηκών κράτησής του, ενώ για το ίδιο θέμα συνάντηση είχαν με τον υπουργό Δικαιοσύνης Αναστάσιο Παπαληγούρα, ο δικηγόρος του, Γιάννης Ραχιώτης, και η σύντροφός του, Πεϊνό.

Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους μεταφέρθηκε σε κρίσιμη κατάσταση στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο της Νίκαιας.

Πέντε ημέρες αργότερα ο επόπτης εισαγγελέας των φυλακών αποφάσισε την κατάργηση των ειδικών περιορισμών προαύλισης του Γιωτόπουλου και των καταδικασθέντων για συμμετοχή στη 17 Νοέμβρη, κι έτσι διέκοψε την απεργία πείνας που διαρκούσε περισσότερο από έναν μήνα.

Τον Δεκέμβριο του 2005 ξεκίνησε το δευτεροβάθμιο δικαστήριο στο Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων. Κατά τη διάρκεια της δίκης αποχώρησε από την ακροαματική διαδικασία, ανακαλώντας την εντολή εκπροσώπησης προς τους δύο δικηγόρους του, Γιάννη Ραχιώτη και Κώστα Χρυσικόπουλο.

Το δικαστήριο διόρισε αυτεπάγγελτα τους ίδιους δικηγόρους. Ύστερα από αλλεπάλληλους διορισμούς δικηγόρων, ο Γιωτόπουλος επέστρεψε στην ακροαματική διαδικασία, προκειμένου να καταγραφούν οι απόψεις του ενόψει προσφυγής του στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το δικαστήριο όμως αρνήθηκε στον ίδιο να διορίσει δικηγόρο.

Εντέλει με την παραίτηση του ενός εκ των τριών διορισμένων δικηγόρων, διόρισε δικηγόρο της επιλογής του με την ταυτόχρονη εικονική παρουσία των άλλων δύο.

Η απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων ήταν 17 φορές ισόβια για τα ίδια εγκλήματα.

Μετά την απόφαση του εφετείου, κατέθεσε αίτηση αναίρεσης κατά της δευτεροβάθμιας απόφασης, την οποία όμως δεν έκανε δεκτή ο Άρειος Πάγος. Τον Απρίλιο του 2011 προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Τον Μάρτιο του 2010 ο Συνήγορος του Πολίτη δικαίωσε τον Γιωτόπουλο μετά την απόρριψη του αιτήματός του από τη διεύθυνση των φυλακών για χρήση υπολογιστή για εκπαιδευτικούς λόγους.

Οι σπουδές στη φυλακή

Ως φυλακισμένος πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές, στο πρόγραμμα σπουδών επιπέδου Master 2, στα Θεμελιώδη Μαθηματικά, με ειδίκευση στον τομέα της μηχανικής ρευστών στο πανεπιστήμιο Paris 7.

Το 2021 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ Μαθηματικών από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Το διδακτορικό του εκπονήθηκε εξολοκλήρου εντός των φυλακών και αφορούσε τις εξισώσεις Navier-Stokes χωρίς κατακόρυφο ιξώδες.

Μέρος της δουλειάς του είναι αφιερωμένο στις εξισώσεις Navier-Stokes και σε χώρους Besov.