Τα τέρατα και το υπόδειγμα

Κάθε τρομοκρατική επίθεση, όπως αυτή στο Σϊδνεϋ της Αυστραλίας σοκάρει, καθώς η μαζική δολοφονία ανθρώπων, με μόνο «ενοχοποιητικό» στοιχείο τη θρησκεία ή το χρώμα τους σε ένα στοιχειωδώς ισορροπημένο μυαλό είναι προφανώς αδιανόητη.
Αναρωτιέται κανείς τι είναι αυτό που οπλίζει το χέρι ενός ανθρώπου να αρχίσει να αφαιρεί ζωές ανθρώπων με τους οποίους δεν έχει καμία προσωπική σχέση, δεν γνωρίζει τίποτα γι αυτούς εκτός του ότι είναι μέλη μίας κοινότητας, την οποίαν μισεί βαθιά. Συνηθίσαμε να βλέπουμε τέτοια περιστατικά να έρχονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, που είναι συχνότερα, λόγω και της εκτεταμένης χρήσης όπλων, που για ορισμένους αποτελούν ένα «παιχνίδι» που στο τέλος αποδεικνύεται θανάσιμο.
Εν προκειμένω δεν πρόκειται για δύο «εραστές» των όπλων, που αποφάσισαν να «εκδικηθούν» για κάτι, κάποιους με τους οποίους μπορεί να τους συνέδεαν κοινές εμπειρίες, όπως αυτές ενός σχολείου. Έχουμε να κάνουμε με serial killers οι οποίοι ενδιαφέρονται να σκοτώσουν όσο το δυνατόν περισσότερους Εβραίους, γι αυτό και η επίθεση καταγγέλλεται ως αντισημιτική και δικαίως.
Πριν όμως ακόμα κάποιοι αποφανθούν με γενικεύσεις περί «κακών μουσουλμάνων», ο ήρωας που αφόπλισε τον έναν δράση, σώζοντας δεκάδες ζωές ήταν μουσουλμάνος, ένας απλός άνθρωπος της γειτονιάς που επενέβη όταν ένοιωσε να κινδυνεύουν άνθρωποι της κοινότητάς του. Ένα λαμπρό παράδειγμα ανθρώπου που νοιώθει τους ανθρώπους «οικογένειά» του. Και όχι μόνο αυτό, αλλά αποστομώνει εξ αρχής και αυτούς που πάντα πιστεύουν ότι στο μίσος των δραστών δολοφόνων πρέπει να απαντάς με μίσος.
Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε εδώ!
Με το WordPress Automatic Plugin από την codecanyon
Πλέον στην ιστοσελίδα μας δημοσιεύονται αυτόματα άρθρα μέσω «RSS feeds».
Από όποια σελίδα μας τα προσφέρει!
Δεν φέρουμε καμιά απολύτως ευθύνη για το περιεχόμενο.
Αν πιστεύεται πως αυτό το άρθρο πρέπει να διαγραφεί μην διστάσετε να μας βρείτε στα social media.



